Welkom op mijn homepage.

 

Ik ben Paul Jungbluth, onderwijssocioloog en hou mij al meer dan veertig jaar bezig met

‘de ongelijkheid van kansen in het onderwijs’.

Eerst bij de Universiteit van Nijmegen, nu bij die van Maastricht (ook nu, na mijn pensioen).

Op deze website vindt u de gebruikelijke informatie over mijn CV, mijn publicaties en presentaties, die u gedeeltelijk kunt downloaden. Daarnaast vindt u in het hoofdmenu ook mijn samenvattende visie op mijn hoofdthema: ongelijke onderwijskansen.
Er is ook een ‘groeirapport’ dat in de loop van 2016 gevuld gaat worden met een actueel, samenvattend onderzoeksverslag over zeven keer vierduizend uitstromers uit tweehonderd basisscholen in Zuid-Limburg.

Paul Jungbluth is natuurlijk meer dan alleen onderwijsonderzoeker. Ook van dat ‘meer’ geeft deze website een indruk:
Naast het ‘Professioneel Hoofdmenu’ op deze site vindt u daarom ook een ‘Persoonlijk Hoofdmenu’.
U vindt in dat ‘Persoonlijk Hoofdmenu’ alvast de flapteksten van ‘zevenenzeventig publicaties die almaar op zich laten wachten’: over uiteenlopende kwesties, ervaringen en verzuchtingen, actueel dan wel historisch. Meestal met een knipoog, soms hilarisch, soms aangrijpend. Of alles tegelijk.
Ook dat is Paul Jungbluth. Geniet ervan als het je bevalt. Of laat het voor wat het is en beperk je tot het professionele deel. 

Alweer bijna tien jaar ben ik nu verbonden aan de Universiteit Maastricht. Om precies te zijn: bij de “School of Business and Economics”, afdeling Algemene Economie II, onderzoeksgroep Economics of Education. (Vgl. educatieveagendalimburg.nl, academischewerkplaatsonderwijs.nl of onderwijseconomie.org )

Het (vooralsnog) grootste deel van mijn leven werkte ik bij het ITS (Instituut voor Toegepaste Sociologie, later toegepaste sociale wetenschappen) van de universiteit van Nijmegen. En tussendoor zat ik kort in de Tweede Kamer voor GroenLinks. (Voor- en nadien: PvdA.)

In mijn werk bij beide universiteiten lag en ligt de nadruk op de link tussen onderzoek en praktische onderwijsvragen, meestal beleidsvragen: het beleid van scholen, van gemeenten of, meestal, van ministeries, soms ook van belangenbehartigers van bepaalde kansarme groepen. Vaak gaat het erom feiten en processen bloot te leggen die juist vragen om beleid dat er nog niet is, of laten zien dat beleid tekort schiet. De onderzoeksvragen hebben altijd een link met de kansenongelijkheid  in het onderwijs.

Wat mij betreft vraagt meer kansengelijkheid niet om onderwijsvernieuwing maar om het kopiëren van best practices, kortom: scholen een spiegel voorhouden opdat de praktijk van de besten (‘evidence based’) tot regel wordt voor de rest.
Lees verder