De tegenhanger van het vagevuur *

De tegenhanger van het vagevuur *

In ‘De tegenhanger van het vagevuur’ draalt de auteur halverwege de hem intussen vertrouwde, getegelde gang naar de hemelpoort. Hier, zo weet hij intussen, is de ingang van het vagevuur. Het is dit keer de overkant echter die zijn aandacht trekt: daar hangt dikke mist. Of staan daar rookkanonnen? Wat moet daar nodig aan het oog van voorbijgangers worden onttrokken? Daarvan wil de auteur straks verslag doen.
Dichterbij sluipend, buiten het oog van camera’s en van kale engelen in lange leren jassen, ziet hij figuren met ‘OD’-geletterde stola’s gehaast in- en uitglippen, mensen van Opus Dei, Het Werk dus. Sommigen meent hij te herkennen van eerder, bij de hemelpoort.
Van omkoopbare ingewijden hoort hij op fluistertoon dat hier mogelijk het Refugium huist, een instelling waarvan zelfs de Heiligste Leiding ginds geen weet schijnt te hebben, net zo min als sommige pausen. Met een speciale katholieke ‘compassie-pas’, verkregen via het Vaticaan, kunnen eeuwig verdoemden hier – in principe steeds weer tijdelijk – hun akelige definitieve lot voor zich uit schuiven.
Vermoedelijk is het een echte A++ locatie, waar een overwegend academisch opgeleide elite van ervaren criminelen tegen betaling verpoost in een soort toeristische enclave naar het ressortmodel van de bounty eilanden. Helemaal veilig zijn de bewoners er niet: listige engelen hebben digitale kopieën aangelegd van cruciale lacunes in Petrus’ dossiers van het bewonersbestand. Die dreigen ze alsnog door te verkopen bij het bureau van Petrus. Al met al gaan hier met enorme omloopsnelheid in een tact van miliseconden immense bedragen om. Er is intensief dataverkeer met de city beneden.
Satan schijnt een en ander oogluikend toe te laten, hoewel het uiteraard leidt tot een oververtegenwoordiging van lager opgeleiden bij zijn hoofdvestiging. Zijn medewerkers zouden het Refugium zelfs hebben gehackt. Een van zijn woordvoerders (de auteur schijnt intussen toch gespot of verraden) ontkent spontaan dat zijn Baas aandelen in dat Refugium zou hebben, maar dat bericht zou ook  fake-news kunnen zijn. Als het wel klopt, dan heeft hij die aandelen ‘vast’ in beheer gegeven bij een groep klerikale vertrouwelingen, naaste familie. ‘Met het praktische principe zoals dat nu loopt, inclusief de klantensegmentering en het terugverdien-effect kan de Baas goed leven: de business is hier, wat de bokkenkant betreft, best wel eeuwigheids-proof’.
Vaticaners houden zich desgevraagd van de domme, sommige ontkennen zelfs het bestaan van de hel.

Terug naar het publicatie overzicht