Joeks (Dialect, Ripuarisch, Einsjtein)

Kappes

Kriesj diesj:
Kappes wie ooch koompes…
zeunt jô,
jraat wie sjavouw en sjapeng
allemoal jemus!

Donoa is poetes of huikies
of blôtsjwademajer
allemoal vleesjwaar
en dat is jaans jät angesj.

Evvel paas oop:
Sjtinkekiehs of hervere en ooch flötekiehs
jehure ooch doa wier nit tsouw.

Of ’t muut at zië vör ’t Velser plat?

Noe wie ste ’t zäs:
Dat wuur jô bawwer wie waal.

Na, da läk miejemoka.

Luisteren

PLATTE SJPRUSJ (VUR SJLOUBERJER WIE EINSJTEIN)

  • Este dees watste doochs, krieste watste kroochs.
  • Este deungs watste zes datste dees, kreuchste’t besser wieste’t kries.
  • Wennste wus wat et wuur, jeultst’t nit zoe duur.
  • Kriesj diesj watste vörriesj kier hauwts, dat jeet et jauwtst.
  • Wea wil, dea ken; kent’e ’t evvel nit, hatte et besjtimt nit jewoolt, of doch?
  • Wust doe watste alles huits, broechetst doe noe nuus nuits.
  • Zeahts doe ‘ns watste veults, kreuchst doe ‘t wiest’t weults.
  • Biste sjlap en sjwaach, haste jet wennisj in der maach.
  • Wea op tsiet de moel ke hawwe, is hengerheer jemeentlisj sjlauwer.
  • Wenn dea wus watte weul, moelet dea nit zoeveul.
  • Haste zin i jet joonks, kiek watst’e in der sjpäjjel voonks.
  • Kuumste mer ‘ns jet ieder, weut et nit wier sjpieder.
  • Watste allenui nit wees, maacht diesj evvel ooch nit hees.
  • Huitste jewos wat noch koam, zeuste doa nit op der boam.
  • Sjteet de kusje jaans vol sjwaam, verjeis et da mer mit dae vlaam.
  • Wae dök oes jeet eise, ken’t aafvalle verjeise.
  • Jeet disj alles veul tse jauw, keunt der sjloes ooch at bauw.
  • Luisteren

Loeter Toepeze

Ouwat,
mängst doe daa, die wusse mië wie änge van ôs?
Bis doe jäk, schönoas, dat muute ze wälle

Wat die ziesj alles oes de kuul howwe, ja,
Mienge leive jong, huujtsedaar.
Ze zoëche ‘t ziesj iesj oes de tsiëne,
En da jeet’t mit’n op de loof,
Van alling, donnoa huut ‘t nit ôp.
Alles evve besjisse, loehter domme kuij,
Mänsj.

Wenn
Wat die tussje de oere haant,
Eraaf rutsjet in die bräj kuttelekis va ze,
Da wüüre z’t wennestens jawwer kwiet.
Sjtat dat ze de luuj hee
D’r sjömmel jet sjeuj jeunt maache
En d’r pis law.

Die haant ze jo nit allemoal op ’n rij,
‘ne vowwel weeste, ‘ne äck aaf.
– Wennst’t miesj vröëts wännestens. –

Döön fählt mië wie alläng de vernoonf.
Sjtom vôtteze, loeter toepeze,
Dat zaar iesj diesj.

Jeleuf miesj, lejve jong, je mië iesj drövver noadäänk:
Alles sjtom vôtlöösjer, änge wie d’r aangere
Jroese bajaasj, wenn nit krauw, joa: krapuul.

Nurjens versjtaant va, jing blasse aahnoeng
evvel da waal: ’n jroese moel en hofe behei.

Doa kuunt iesj miesj övver opreeje, weeste.

Ouwat, aw meun,
dat zeunt ôch jäng risjtieje Väldzer.
Niemaals.

Deuj miesj noch mär zoene sjlappe kaffe va diesj.
Dä mählezeek.

Zoene bröësel.

Luisteren